Efekt pasażu
organizator: Galeria Sztuki Strefa A w Krakowie
Małgorzata Błaszczyk & Grzegorz Maślonka
odsłona pierwsza od 07.01.2011 – Otwarta Pracownia w Krakowieodsłona druga od 28.01.2011 – Muzeum Górnośląskie w Bytomiu w gmachu przy ul. W. Korfantego 34
odsłona trzecia od 22.04.2011 – Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku
Łukasz Dziedzic, Grzegorz Hańderek, Magda Hueckel, Szymon Kobylarz, Jerzy Kosałka, Maciej Linttner, Paulina Poczęta, Joanna Rzepka, Grzegorz Sztwiertnia, Grażyna Tereszkiewicz, Andrzej Tobis, Małgorzata Wielek-Mandrela, Zorka Wollny, Joanna Wowrzeczka.
Projekt wystawienniczy Efekt pasażu jest próbą podjęcia refleksji nad antropologią miejsca i jego wirtualnego przedstawienia. Wystawa ma więc stanowić prezentację dzieł, które w sposób dosłowny bądź metaforyczny będą odwoływać się do wybranych przez artystów enklaw w przestrzeni prywatnej oraz publicznej, prezentując je w aspekcie ich wzajemnego oddziaływania i przenikania. Punktem wyjścia dla kuratorów projektu stała się estetyczna i antropologiczna refleksja Waltera Benjamina, dotycząca przeobrażenia wizerunku współczesnego miasta, w którym pojawia się nowy „bohater naszych czasów” – flâneur – a wraz z nim – miejski pasaż. Ten ostatni stanowi symboliczny emblemat przemian społecznych, ekonomicznych i kulturalnych, jakie nastąpiły w Europie na przełomie XIX i XX w. i trwają do dnia dzisiejszego. Pasaże – jako elementy architektury miejskiej i zarazem wyobrażeniowe figury – są przestrzeniami pozostającymi z flâneurem oraz urbanistycznym otoczeniem we wzajemnym napięciu i w bliskim oddziaływaniu.
Intencją kuratorów wystawy Efekt pasażu było prześledzenie, jak we współczesnych praktykach artystycznych przenika się to, co prywatne i publiczne. Prezentowane na wystawie prace – bezsprzecznie – obrazują owo zjawisko przenikania się wzorców kulturowych o najróżnorodniejszej proweniencji. Szczególnie widoczne staje się to w realizacjach odwołujących się do problemu upubliczniania tego, co intymne i osobiste, a jednocześnie standaryzacji w naszym osobistym życiu tego, co społecznie pożądane oraz „medialne”.
Zaproszeni na wystawę artyści, choć związani są od lat z krakowskim i śląskim środowiskiem twórców, nie definiują swojej sztuki przez kategorię lokalności. Wręcz przeciwnie. To zaś pozwoliło nam – przynajmniej mamy taką nadzieję – na ukazanie aspektu płynności i efemeryczności każdego miejsca i każdej tożsamości. Jakkolwiek niektóre prace na planie wizualnym i antropologicznym mogą pozornie konstruować swoiste „okna” indywidualnej i/lub zbiorowej) pamięci, w każdym przypadku są to okna subiektywnego obserwatora-współuczestnika zdarzeń w jednym z wielu miast.
Kraków, podobnie jak miasta śląskiej aglomeracji, to przestrzenie niezwykle intensywnie nasycone symbolicznie, emocjonalnie i estetycznie. Mieszkające tu społeczności również nie tworzą jednorodnej i jednowymiarowej grupy, lecz określa je melanż i płynność. Wszystko to sprzyja konstruowaniu różnorodnych tożsamości i figur wyobrażeniowych, które znajdują szczególnie mocną artykulację w kulturze – począwszy od architektury, sztuki oraz mody, a skończywszy na obyczajach i modelach życia społecznego. Wydaje się nam, że Efekt pasażu artykułuje tę polifonię głosów i obrazów, i że może on także stworzyć przyczynek do dyskusji nad ideą naszego miejsca w czasie i przestrzeni oraz granicami naszego udziału w rzeczywistości.
Kuratorzy: Grażyna Tereszkiewicz & Roman Lewandowski
Intencją kuratorów wystawy Efekt pasażu było prześledzenie, jak we współczesnych praktykach artystycznych przenika się to, co prywatne i publiczne. Prezentowane na wystawie prace – bezsprzecznie – obrazują owo zjawisko przenikania się wzorców kulturowych o najróżnorodniejszej proweniencji. Szczególnie widoczne staje się to w realizacjach odwołujących się do problemu upubliczniania tego, co intymne i osobiste, a jednocześnie standaryzacji w naszym osobistym życiu tego, co społecznie pożądane oraz „medialne”.
Zaproszeni na wystawę artyści, choć związani są od lat z krakowskim i śląskim środowiskiem twórców, nie definiują swojej sztuki przez kategorię lokalności. Wręcz przeciwnie. To zaś pozwoliło nam – przynajmniej mamy taką nadzieję – na ukazanie aspektu płynności i efemeryczności każdego miejsca i każdej tożsamości. Jakkolwiek niektóre prace na planie wizualnym i antropologicznym mogą pozornie konstruować swoiste „okna” indywidualnej i/lub zbiorowej) pamięci, w każdym przypadku są to okna subiektywnego obserwatora-współuczestnika zdarzeń w jednym z wielu miast.
Kraków, podobnie jak miasta śląskiej aglomeracji, to przestrzenie niezwykle intensywnie nasycone symbolicznie, emocjonalnie i estetycznie. Mieszkające tu społeczności również nie tworzą jednorodnej i jednowymiarowej grupy, lecz określa je melanż i płynność. Wszystko to sprzyja konstruowaniu różnorodnych tożsamości i figur wyobrażeniowych, które znajdują szczególnie mocną artykulację w kulturze – począwszy od architektury, sztuki oraz mody, a skończywszy na obyczajach i modelach życia społecznego. Wydaje się nam, że Efekt pasażu artykułuje tę polifonię głosów i obrazów, i że może on także stworzyć przyczynek do dyskusji nad ideą naszego miejsca w czasie i przestrzeni oraz granicami naszego udziału w rzeczywistości.
Kuratorzy: Grażyna Tereszkiewicz & Roman Lewandowski
